Sunset Boulevard Blogt

Deze zomer brengt het theaterfestival Bruxellons (www.bruxellons.be) de Franstalige wereldpremière van Sunset Boulevard. In dit meesterwerk van Andrew Lloyd Webber naar de gelijknamige film van Billy Wilder uit 1950, spelen er ook xxx Vlaamse talenten mee. De hoofdrol wordt vertolkt door niemand minder dan Anne Mie Gils, maar ook Oonagh Jacobs (Betty), Steven Colombeen (Artie) en Floris Devooght (Sheldrake) maken deel uit van de hoofdcast. In het ensemble vinden we nog een sterke delegatie met Jolijn Antonissen, Line Ellegiers, Jervin Weckx, Jeroen Logghe, Bart Aerts en niet minder dan vier stagiaires van het Koninklijk Conservatorium van Brussel met Milou Van Mieghem, Helena Nijs, Hélène Kamers en Niels Batens. Ook in het grote orkest (20 muzikanten) vinden we een Vlaamse toets met Laure Campion en Thomas Vanhauwaert. Reden genoeg om deze productie op de voet te volgen!

Op deze pagina zullen enkele leden van de cast jullie op de hoogte houden van het repetitieproces van deze musical!

Hélène Kamers – 29 juni 2018

Sunset Boulevard! Hoe is het voor een stagiaire om in deze productie te staan?

Het moet gezegd: We zijn als stagiaires met ons gat in de boter gevallen! We worden omringd door een geweldig ondersteunend creatief team: een sterke zangcoach, een sterke choreograaf met een ontzettend lieve en getalenteerde assistente en een regisseurs-team dat Sunset Boulevard tot een volledig nieuw niveau brengt! En natuurlijk met een geweldige cast die ons met open armen opneemt in het team.

Tijdens de eerste lezing werd benadrukt dat Bruxellons een familie is, waar iedereen een deel van uitmaakt. En dat voelt voor ons ook zo. Je hebt als stagiaire in het begin de angst dat je ook steeds als stagiaire behandeld zal worden. Maar dat is hier absoluut niet het geval. Iedereen staat klaar om ons te helpen, met zang, dans en onze uitspraak van het Frans. We leren enorm veel bij doordat we de kans hebben om nauw samen te werken met zo’n getalenteerde cast! Het is voor ons ook de eerste musical in openlucht. Dit brengt vele nieuwe aspecten met zich mee, waar we voordien nog niet mee geconfronteerd werden. Heel leerrijk om met deze nieuwe uitdagingen aan de slag te gaan. Bijvoorbeeld deuren die dichtslaan door de wind, vogels die ’s avonds in zwermen voorbij vliegen, vliegtuigen die passeren, het loeien van sirenes in Brussel. Daarbij ook het leuke afwisselende weer in België: van dekentjes en rillen van de koude de ene dag naar veel te heet en verbrand door de zon een paar dagen later.

Maar we genieten wel enorm van het buiten repeteren, dit zorgt toch voor het zomergevoel, tussen het harde werken door. Wij kijken alvast enorm uit naar onze eerste professionele première! Laat de zomer maar beginnen!

Helène Kamers

Line Ellegiers – 19 juni 2018

Ongeveer een kleine maand geleden reed ik met mijn autootje richting Brussel voor de eerste lezing van Sunset Boulevard. Eerlijk? Ja, ik was zenuwachtig. Zoals kinderen dat zijn op hun eerste schooldag. Dat ben ik altijd bij de start van een nieuwe productie, maar deze keer was het vooral spannend omdat alles in het Frans wordt gespeeld, gezongen en geregisseerd. Natuurlijk heb ik in mijn schooljaren wel een bepaalde basis Frans meegekregen, maar het is voor mij de eerste keer dat ik meeloop in een Franstalige productie. Dit maakt het natuurlijk wel extra uitdagend. We kregen die dag een eerste beeld van de scène te zien en we lazen het script helemaal door. De sfeer zat goed en iedereen had zin om eraan te beginnen. 

De muziek is best pittig en daarom is het zeer belangrijk dat we elkaar als een hechte groep aanvoelen

Het avontuur ging van start. De weken die volgden werden we vooral vocaal klaargestoomd onder leiding van Fabrice Pillet. Elke dag startten we met een vocale opwarming waarbij de groep en het groepsgevoel centraal staat. De muziek is best pittig en daarom is het zeer belangrijk dat we elkaar als een hechte groep aanvoelen. De openingssong ‘On déjeune’ is één van de moeilijkste songs die er in de musical zit. Hierop hebben we dan ook enkele dagen moeten zwoegen. Vaak leidden die zangrepetities tot hilarische momenten. De zoektocht naar wie nu net een foutje zong of wanneer er precies moest ingezet worden. Eén grote puzzel soms. De frequente matenwissels in de songs zorgen ervoor dat je zeer geconcentreerd moet blijven en moet vertrouwen op jouw collega’s die net een zinnetje voor jou zingen. 

Naast de zangrepetities zijn er natuurlijk ook de dansrepetities. Dit gebeurde in een prachtig zaaltje gesitueerd in “Galerie du Prince” onder leiding van Kylian Campbell. Dans bovenop de zang maakt het allemaal nog ingewikkelder natuurlijk. Plots komen er nog andere tellingen bij waarbij de focus vooral op de beweging van je lichaam ligt. Heel intense repetities, maar vooral gezellig met genoeg tijd voor leuke babbels en enorme lachbuien. Het samenwerken van Franstalige acteurs met Nederlandstaligen zorgt namelijk voor heel wat lachwekkende momenten. Zoals die keer waarop wij in het Nederlands de woorden “vlug, vlug, vlug” riepen naar een Franstalig acteur en deze “fleur” verstaat, waarop hij gewoon een bloem nabootst.

Het moet wel gezegd, na deze productie zal mijn Frans wel een upgrade hebben gehad

Of wanneer wij, Vlamingen, telkens maar knikken bij de Franstalige uitleg zonder er een woord van te begrijpen. Het is lachen geblazen wanneer er in het Frans wordt gevraagd: “Gaan jullie zitten?” en enkele Vlamingen knikken “JA” maar ze blijven gewoon staan. Het moet wel gezegd, na deze productie zal mijn Frans wel een upgrade hebben gehad. En natuurlijk mag ik Kiki niet vergeten! Onze mascotte. Een pluchen hond, die we Kiki gedoopt hebben. Met kritisch toeziend oog houdt hij onze danspassen in de gaten. En af en toe heeft iemand nood aan een dikke knuffel van Kiki.

De première komt dichterbij, de spanning laait hoog op, er moet hier en daar nog wat bijgeschaafd worden. Ken ik mijn teksten? Ken ik mijn danspasjes? Ben ik er klaar voor? Kiki houdt het bij en knipoogt ons bemoedigend toe.

M. DeMille, je suis prête pour mon gros plan.

Line Ellegiers